791.

PL: RedApe czyli francuski artysta Frank Deniel, bierze na warsztat ikony popkultury i tatuuje je swoimi skojarzeniami. "Wypieprzę cie na śmierć" Myszki Miki rozwaliło mi głowę;)

ENG: RedApe, or if you prefer Frank Deniel, is a French artist who uses pop icons to tattoo them with his own thoughts. "I'm gonna fuck you over till you die" on Mickey Mouse totally blew my mind:)

790.

PL: ">Złe dziewczyny<  powstały, ponieważ sama byłam bardzo dobrą dziewczynką"  mówi o swoich pracach włoska malarka Titti Garelli

ENG: "I created >Bad Girls< because I've always been a good one" says an Italian painter  Titti Garelli.

789.

Juanita

PL:
Wytatuowane Kobiety to  owoc współpracy Christiny Theisen i Eleni Stefanou. O swoim projekcie mówią: "Tatuujemy się by wyrazić siebie, by zatrzymać pamięć o czymś, by oddać cześć umarłym albo by zmienić to co dała nam natura - by odzyskać kontrolę.
Tak jak inne elementy naszego wyglądu, tak i tatuaże nawiązują do tego jak żyjemy i opowiadają naszą historię. Kobiety - których wytatuowana historia jest znacznie krótsza - tatuują się z chęci przełamania stereotypów piękna, kobiecości czy płciowości jako takiej.
Pokazujemy kobiety wraz z ich tatuażami, próbując tym samym uchwycić ich osobowość, zamiast jak wszędzie skupiać się na samym tatuażu. Naturalnym środowiskiem i współczesnym klimatem świadomie odcinamy się od estetyki rozerotyzowanych modelek które zdominowały tatuażowe magazyny i kulturę popularną.
Kobiety które podzieliły się z nami swoimi historiami tatuowały się w przeróżnych momentach swojego życia. Od pracy w marynarce handlowej w 1950, po wyjście z nałogu narkotykowego, od leczenia serca po rozpadzie długoletniego związku, po chęć pokazania, że nie ma sensu oceniać kobiety po wyglądzie.
O tatuażu często mówi się, że jest oklepany i banalny; są nawet tacy, którzy twierdzą, że porządna kobieta nigdy nie zdecydowałaby się na tatuaż ("dziara blachary" wciąż jest żywym określeniem). My jednak wierzymy, że niezmienność i niezmywalność tatuażu świadczy tylko o tym, jak wielką ma wartość jako środek komunikacji i wyrażenia siebie".

ENG:
Women with Tattoos is a collaboration between Christina Theisen and Eleni Stefanou. As they state: "We get tattoos to express creativity, to evoke a memory, to pay tribute to the deceased, or to change what we feel nature has imposed on us – to take back control.
As with other aspects of human appearance, tattoos come with a social context and a personal story. For women – who have had a different and shorter relationship with inked skin – tattoos can and are used to challenge the limitations of ideals such as beauty, femininity and gender norms.
Our project seeks to capture the personal and the individual, embracing each woman and her tattoos as one, rather than isolating or magnifying the inked parts of her body. At the same time, by using
natural environments and the context of urban Western culture, we intentionally move away from the sexualised glamour model aesthetic that dominates tattoo magazines and popular culture.
The women who shared their stories with us acquired their tattoos through different paths – from setting sea with the merchant navy in the 1950s to overcoming drug abuse, from emerging from the ruins of a long-term relationship to showing the world that there is more depth and edge to a woman than her looks may reveal.
Tattoos are often described as banal and common; some people are even predisposed to the idea that tattoos are giveaways of class or promiscuity (we hear the term ‘tramp stamp’ still used today). In fact, we believe that their endurance through time and across cultures affirms their value as a means of expression and communication".

Elise

Candy

Jet

Tanya

Sarah

788.

Audrey and Strommer, pasjonaci bodmodu / body modification community members

PL:
Mogłabym bez końca trawić czas na stronach które pokazują mieszkańców jakiegoś miasta bądź członków jakiejś społeczności. Lubię się czasem zastanowić na ile poza, mina czy ubranie utrwalone na zdjęciu oddaje charakter danej osoby. Jeśli wy też - to "Portlandia" Kirka Crippensa przedstawiająca mieszkańców Portland, podobno najbardziej hipsterskiego, przepalonego ganją, lewackiego i białego miasta w USA, na pewno wam się spodoba:)

 ENG:
I'll never get tired of projects showing i.e. city inhabitants or community members, I could spend hours watching the pictures, wondering sometimes if models' pose, face or clothes truly express themselves. If you know the feeling, I'm sure you'll love "Portlandia" by Kirk Crippens, a photographer who decided to show us some people of Portland, this so called city of liberal, white and pot-addled hipsters.

Theresa "Darklady" Reed blogerka erotyczna / sex blogger

Jedediah Aaker, brodacz / beardman

Nik Sin, aktor / actor

Rachael Reckless, tancerka i striptizerka / dancer and stripper

787.

PL:
"Stadionowi chuligani" polskiego artysty Jakuba Najbarta. Kilka słów o tych pracach znajdziecie na krakow.gazeta.pl

 ENG:
"Hooligans" by a Polish artist Jakub Najbart.

786.

 PL:
Lee Harnden to znana postać w światku australijskiego graffiti. Szybko zdał sobie sprawę, że postaci jakie maluje znacznie mocniej oddziałują na publikę niż klasyczne liternictwo, zaczął więc eksperymentować z portretami. Z muru szybko przeniósł się na płótno, aktualnie portretując ludzi którzy mieli spory wpływ na jego życiowe wybory.

As I began painting characters I realized they had more impact on the wider audience then just a traditional graffiti lettering, so then I began doing both. As time has gone on I guess my characters on the wall have just evolved onto canvas. - See more at: http://www.acclaimmag.com/arts/interview-lee-harnden/#sthash.uxWZubk4.dpuf

I remember when I opened my

I remember when I opened my

As I began painting characters I realized they had more impact on the wider audience then just a traditional graffiti lettering, so then I began doing both. As time has gone on I guess my characters on the wall have just evolved onto canvas. - See more at: http://www.acclaimmag.com/arts/interview-lee-harnden/#sthash.uxWZubk4.dpuf

As I began painting characters I realized they had more impact on the wider audience then just a traditional graffiti lettering, so then I began doing both. As time has gone on I guess my characters on the wall have just evolved onto canvas. - See more at: http://www.acclaimmag.com/arts/interview-lee-harnden/#sthash.uxWZubk4.dpuf

 ENG:
Lee Harnden is a well respected figure in Australian graffiti community. As he began painting characters he realized they had more influence on the audience than just lettering, so he bagan doing both. Soon he started painting on canvas as well. Currently, Hardnen is painting a series of portraits of people that have come into his life and had some impact on him.

785.

PL:
Donald Weber, kanadyjski fotograf mieszkający w Europie Wschodniej tak mówi o swoim cyklu "W Podziemiu": "Tak jak krew jest czerwona, a dolary zielone, tak znakiem tej społecznosci jest blichtr. Ocharovanye - blichtr - to mniej więcej to, co niemieccy filozofowie zwykli nazywać imperatywem kategorycznym, a oni tu lubią niemieckich filozofów. Żądza luksusu łączy i energetycznych potentatów i nieszczęśników spędzających dnie w sześcioosobowych celach. Każdy z nich ma swój sekretny eliksir, a butelka jest w ciągłym użyciu. Nie każda Natasza kręcąca się po ulicy jest zmuszana do prostytucji, tak jak nie każdy mocno wytatuowany zek ma szansę na lepsze życie. 
Niektórzy lubią jak jest, albo po prostu doceniają uroki podziemia."



ENG:

Donald Weber, a Canadian photographer based in Easter-Europe on his "In the Underword" photoseries: "This new society is glamorous in the way blood is red and money is green. Ocharovanye – glamour – is what the German philosophers call a categorical imperative, and they like German philosophers here. The lust for icy luxury extends from the energy billionaires down to wretches living six to a room. Everyone has a secret elixir – and they never save the bottle it comes in, either. Not every Natasha of the thousands hitting the streets is sold into white slavery. Not every heavily-tattooed convict zek has better things to do.
Some like their jobs – or at least, they flaunt the perks of the underworld. They say: ”Life is a prison from which it is sometimes possible to break out. But only temporarily."