686.

PL:
"Tatuowanie stanowi łącznik pomiędzy tym co prymitywne a tym co cywilizowane. Wytatuowana zapinka pasa do pończoch symbolizuje niewolnictwo a także tłumioną seksualność, jest atrybutem nienaturalnej i niezamierzonej kobiecości. Społeczny rytuał który tuszuje cielesne potrzeby zostaje ukazany, a kulturowe sprzeczności jasno oświetlone. Jako piętno przynależności do kasty, od której wymaga się ściśle określonego zachowania, zapinka staje się rodzajem memento. Kobiece ciało odrzuca to, co narzuca mu świat, a co nigdy nie było elementem kobiecości, dążąc do społeczeństwa w którym kobiety same będą mogły określać swoje role." Valie Export.

Ta wytatuowana Valie Export 2 czerwca 1970 roku, podczas performance'u we Frankfurcie zapinka to właściwie esencja artystycznego radykalizmu artystki. Fragment pasa do pończoch - męski fetysz i element fantazji - boleśnie i na zawsze pozostawiony na jej ciele by ukazać funkcjonowanie i społeczną rolę kobiety jako obiektu seksualnego i odbicie męskich oczekiwań. I jednocześnie przez posiadanie tatuażu, wpisać się w ten schemat.

ENG:
"The tattooing of the body demonstrates the connection between ritual and civilization. Incorporated in a tattoo, the garter belt signifies a former enslavement, is a garment symbolizing repressed sexuality, an attribute of our non-self-determined womanhood. A social ritual that covers up a bodily need is unmasked, our culture’s opposition to the body is laid open. As a symbol of membership in a caste which demands conditioned behaviour, the garter belt becomes a memento. The female body peels off and discards the imprint of a world which has never been a woman’s world, in order to arrive at a human world in which women can autonomously define their existence." Valie Export.

The public tattooing of Valie Export on a stage in Frankfurt on 2 July 1970 exemplifies the radical character of her feminist art performances: a garter belt – a fetish of male sexual fantasies – is painfully, indelibly marked on her own body in order to disclose the functionalizaton and social role of the woman as sex object, and to reflect the social determination by males. At the same time, art is irrevocably engraved on her body.

633.

PL:
W 1993 zmęczony strachem i frustracją polityczną w kraju, rumiński artysta Dan Perjovschi w ramach antyperformance'u tatuuje sobie na ramieniu słowo "Rumunia". "Bylem zły. Chciałem zapomnieć. Dlatego dałem się napiętnować jak zwierzę w rzeźni" mówi dziś.
Dziesięć lat później Perjovschi decyduje się na usunięcie tatuażu. Podczas "Niszczenia Rumunii" laser rozbija barwnik na miliony cząstek które płyny ustrojowe roznoszą po całym organizmie. Tym samym tatuaż nie tylko nie zostaje usunięty, ale wręcz przenika całe ciało.
Wiecej prac Perjovschiego znajdziecie na: perjovschi.ro

ENG:
In 1993 fed up with fear and frustrated with political situation in his country, a Romanian artist Dan Perjovschi carries out his “anti-performance” (Perjovschi) Romania, in which he tattooed the country’s name on his shoulder. "I was quite angry at the context. (...) I wanted to forget. This is why I branded myself like a beast carried to the slaughterhouse." he says today.
Ten years later Perjovschi decides to remove the tattoo. The surgical procedure of the new work entitled "Removing Romania" consisted of laser bombardment of the tattoo, each black dot splitting into millions of pieces and each of the pieces carried away through his skin by molecules. Perjovschi’s idea was that the tattoo would not be erased but instead spread throughout his whole body.
More of Perjovschi's work can be found on his website: perjovschi.ro

441.

PL:
"Wizualną inspiracją, ze względu na swoją wymowną symbolikę, było dla mnie “Body Art”, czyli sztuka tatuażu, reprezentująca wyzwalające cierpienie. Ludzie pokryci od stóp do głów tatuażami rytualnymi, mistycznymi, politycznymi, seksualnymi czy religijnymi robili na mnie zawsze wrażenie żyjących dzieł sztuki, eksponujących swoje krajobrazy wewnętrzne. Dlatego też, ze względu na nawiązanie do tatuażu, zamiast papieru fotograficznego jako medium użyłam tu naturalnej skóry."
Polska artystka i performerka Agnieszka Dellfina o swoim projekcie "What you think, you become"
Wiecej? TU

ENG:
"Body Art inspired me visually, as the art of tattooing represents liberating suffering. For me, people covered with ritual, mistical, political, sexual or religious tattoos were always living pieces of art, exposing their inner landcapes. That is why, by refering to the tattooing I used my own skin as medium instead of using photographic paper."
Polish artist and performer Agnieszka Dellfina about her "What you think, you become" project.
For more click HERE (polish only).

370.

PL:
Wafaa Bilal, amerykanski profesor (a takze performer) irackiego pochodzenia (co nie pozostaje bez znaczenia w kontekscie jego dzialan artystycznych) znany do tej pory choćby z projektu Domestic Tension (Bilal przez miesiac mieszkal w chicagowskiej galerii, podczas gdy internauci o kazdej porze dnia i nocy mogli strzelac don kulkami do paintballa) czy Virtual Jihadi (w komputerowej grze artysta zostal przedstawiony jako terrorysta samobojca bioracy na cel prezydenta G.W. Busha), zdecydowal sie na romans z bodmodem w sluzbie sztuki.
Dla projektu The 3rd I, Bilalowi wszczepiono w tyl glowy nosnik na kamere, ktora artysta od 15 grudnia zamierza nosic przez rok, pomijajac tylko wyklady na uczelni. Co minute, przez 24 godziny na dobe kamera bedzie fotografowala to co dzieje się za plecami artysty, a nastepnie przesylala obrazy "Mathaf" katarskiego muzeum arabskiej sztuki wspolczesnej.
Bilal ma nadzieje ze projekt wywola dyskusje na polu socjologii, estetyki, polityki i technologii a takze zapoczatkuje rewolucje w sztuce wspolczesnej.
Strona artysty: wafaabilal.com , strona projektu: 3rdi.me

ENG:
Wafaa Bilal is an American Iraqi professor of photography and a performer mostly known for his two projects, Domestic Tension (during 30-day-long project viewers on the Internet were able to take shots at Bilal living in the Chicago-based gallery, with a remote controlled paintball gun any time of the day or night) or Virtual Jihadi (in modified version of a popular game, Wafaa casts as a suicide bomber who gets sent on a mission to assassinate President George W. Bush).
For the 3rd I project Bilal decided to place a camera on the back of his head (using a piercing style holder). Starting 15th December 2010, once every minute (24/7) a picture will be taken and streamed live to the Mathaf: Arab Museum of Modern Art. The whole project will take a year to complete.
Wafaa hopes the project will raise "important social, aesthetic, political, technological and artistic questions".
Bilal's website: wafaabilal.com , and the project's: 3rdi.me

368.

PL:
Przewazajaca czesc przejawow bodmodu w kulturze popularnej stanowia lekkie i przyjemne okruchy, czasem przepojone filozofia czy znaczeniem, rzadko jednak przykuwające na dłużej uwagę ludzi innych niż mi podobnych wariatów.
Posrod tych miekkich okruszkow, zdarza sie piasek ktory nieprzyjemnie chrzesci w ustach a czasem jego ziarnko jakims cudem dostaje sie pod powieke.
Takim piaskiem sa akcje Mary Coble, performerki i fotografki, ktorej skora nieraz byla papierem, a maszynka do tatuazu piorem ktorym zapisywala swoje manifesty.
W ramach performanceu BLOOD SCRIPT (Krwawy spis) z 2008 roku (zdjecia wyżej), na ciele Coble tatuator (maszynka bez tuszu) wykonal 75 obrazliwych okreslen przetlumaczonych na rozne jezyki. Celem akcji bylo pokazanie jak bardzo slowa moga krzywdzic, nie tylko psychicznie, ale tez fizycznie.
Trzy lata wcześniej, w 2005, Coble poruszona zabojstwami na homofobicznym tle, zgromadzila w drodze poszukiwań w sieci, gazetach etc. 436 nazwisk i w czasie 12godzinnego performanceu nazwanego "NOTE TO SELF" ("Ku pamięci") wszystkie one zostały wytatuowane na jej ciele (zdjęcie nizej). Tym razem artystki nie inspirowalo samo cierpienie ofiar, ale takze dokumentacja niejednokrotnie przedstawajaca wycieta slowa "kurwa" czy "pedal" na cialach zamordowanych.
Wiecej o twórczości Mary Coble TU

ENG:
The whole post is about the art of performance of Mary Coben that involves tattooing and therefore bodymodification as a medium.
Because of lack of further translation feel free to visit acidolatte blog for the rest of the story, and marycoble.com to get to know more about her and her art.

284.

PL: Brazylijski poeta i artysta Ricardo Domeneck ilustruje swoje wiersze robiac do nich klipy w ktorych bawi sie slowem i cialem.
Wyżej wideo do "Daty produkcji" stworzonego we wspolpracy z Julianem Greifem, niemieckim tatuatorem <--klik i Ulego Budera, muzyka <-klik

ENG: Brazilian poet and artist Ricardo Domeneck illustrates his poems making videos in which he plays with his voice and body.
Above you may watch the video for "Date of Manufacture" created by Ricardo with a German tattooer Julian Geif <-click and a musician Uli Buder <-klik
The lyrics go:

Date of manufacture

to become or not to
become
the item
one is
supposed to
describe
specific aching
and etching
only to appreciate
the design
of the time
we share
with fellow machines
for whom expiring
is a verb
of action
oh skin
against mass
customization
aid
us while our intestines
question ownership
& predate
our fabrics and tissues
for our predators

Ricardo Domeneck, 2009.