660.

PL:
Nie ważne czy lubicie Święta czy też nie. Tego brodatego gościa, zwłaszcza jeśli hojny, nie sposób nie lubić, a już na pewno trudno przejść obojętnie, gdy wytatuowany;)
Tego na gorze narysował i wytatuował (ten rękaw z dzwoneczkami i "deck tha hallz" (tytuł znanej kolędy przyp. rdzy) na piersi!;)) amerykański ilustrator Jake Parker którego prace możecie obejrzeć na agent44.com, a udostępnił na facebooku Koralik, którego za sprawą mikołajowej hojności zobaczę już w lutym;)

ENG:
Whether one likes Christmas or not, this bearded guy, especially when generous, just cannot be disliked, and it's really hard not to smile seeing him tattooed;)
The one above is drawn and tattooed (just look at the bells sleeve or the "deck tha hallz" chest piece!;)) by an American illustrator Jake Parker whose work can be seen on his website agent44.com. Thank you Koral for sharing this one on facebbok;)

659.

PL:
Jako dziecko Ellen Rose uwielbiała cyrk, jednak największe wrażenie wywarła na niej historia uwięzionej przez dzikich i wytatuowanej wbrew własnej woli kobiety. Już dorosła, Rose rozpoczęła serię obrazów zatutuowaną "Cyrk", inspirowaną zdjęciami z lat 1910-1935.
Jeśli wam się podoba, zobaczcie więcej na ellenroseart.com

ENG:
As a child Ellen Rose was fascinated by circus, but it was the tattooed-lady, tattooed against her will by wild jungle man, who left an indelible impression on 10-year-old mind. As a grown-up Rose started a "Circus Series" taking her images from 1910 to 1935 vintage photos.
If you want to see some more, visit: ellenroseart.com

658.

PL:
Modele Daniel Bamdad, Luka Badnjar i Vinnie Woolston w obiektywie Matthew Brookesa w projekcie ‘The Perfect Guide.’

ENG:
Models Daniel Bamdad, Luka Badnjar and Vinnie Woolston lensed by Matthew Brookes for the the editorial entitled ‘The Perfect Guide.’






[via: thefashionisto.com]

657.

PL:
Komiks ameykańskiego rysownika Wileya Millera. Dziesięcioletnia Danae rozmawia z byłym więźniem obozu koncentracyjnego o jego tatuażu.
Kliknij by powiększyć (wersja polska nad postem).
Przesłała Sarah.


ENG:
A comic strip by an American cartoonist Wiley Miller. A 10 y.o. Danae talks to Holocaust survivor about his tattoo.
Click to enlarge (english version below).
Thank you Sarah for sending me this one.

656.

PL:
Zdaje sie, że każdy z nas widział już wytatuowaną Marilyn w tysiącu odsłon, ale, czy ktoś z was przypomina sobie wytatuowaną Liz Taylor?;)
Tak naprawdę to mam lekki przesyt fotomanipulacji z tatuażem w roli głównej, ale coś jednak mnie urzekło w tym co Jason R. Hill zrobił Marilyn i Liz.

ENG:
I guess tattooed Marilyn Monroe is something we have all seen already, but then, have you ever seen tattooed Liz Taylor (below)?;)
The truth is that I'm a bit fed up with all these tattooed photomanipulations I see everyday, but then I somehow like what Jason R. Hill did to Marilyn and Liz.

655.

PL:
"Po ponad dziesięciu miesiącach przygotowań, ja, mój brat i nasz przyjaciel Taka, w końcu, po raz pierwszy spotykamy Soichiro, członka Yakuzy. Soichiro od razu przechodzi do rzeczy. Mówi, że to co chcemy robić, jest praktycznie niemożliwe. Że nikt z zewnątrz nigdy wcześniej nie był świadkiem tego, co chcę utrwalić na kliszy. Jemy, pijemy, palimy, wymieniamy podarunki.
Zaprasza nas do swojego gabinetu. Znów rozmawiamy. Pokazuję mu swoje wcześniejsze prace. Mówi, że fotografuję w japoński sposób. Śmieje się, gdy pytam czy to prawda, że każdy członek rodziny ma tatuaż i czy tatuowanie bardzo boli.
Potem pokazuje swoje.
Każdy tatuaż jest bardzo osobisty, pełen znaczeń zarówno dla jego posiadacza jak i jego rodziny.
Jedynym tatuatorem rodziny jest mistrz Horikyo.
Nie możemy jeszcze robić zdjęć, ale już wiemy. Soichiro podjął decyzję. Nasz projekt właśnie się rozpoczął i będzie trwał przez kilka najbliższych lat. Mój brat, ja... i Soichiro. Poznający się, opowiadający historię... Mam nadzieję, że wszystko pójdzie po naszej myśli."
Fotograf Anton Kusters napisał te slowa w styczniu 2009 roku, dziś projekt “ODO YAKUZA TOKYO” ma na swoim koncie dwie edycje książki, mnóstwo wyróżnień i wystaw.
Więcej znajdziecie na antonkusters.com

ENG:
"After more than 10 months of preparation and ground work by my brother and our dear friend Taka-san, finally, for the first time, we all meet over dinner. At first, Soichiro lays down the rules. Tells us what we want to achieve is near impossible. He says that the things we want to document, no outsider has ever been allowed to bear witness to. We eat, drink, smoke, and exchange gifts.
He invites us to his office. we talk some more. I show previous work. He tells me I photograph with a Japanese eye. He laughs when we ask if it’s true that all family members have tattoos, and if it’s painful to get one.
Then he shows his.
Each tattoo is so personal, he says, full of meaning to the bearer and his family. Only Sensei Horikyo tattoos for his family.
No pictures allowed yet, but now we know. Soichiro walked the walk and committed. Our project has begun for the next couple of years. My brother and I… and Soichiro. Becoming friends, telling the story… I hope everything will work out."
These are words written by the photographer Anton Kusters in January 2009. Today the second edition of the “ODO YAKUZA TOKYO” book is now out.
To know more, visit: antonkusters.com

654.

PL:
Plastyka to chyba jedyny przedmiot w którym William Chua Tiong Keng ksywka xiaobaosg, artysta z Singapuru, byl swietny. Nie wierząc w to, że mógłby wyżyć ze swojej twórczości, porzucił rysunek na rzecz korporacyjnej harówki, aż do dnia gdy frustracja sięgnęła zenitu i xiaobaosg stwierdził, że "raz się żyje" i trzeba przynajmniej spróbować. Szybko okazało się, że jest jednym z najchetniej kopiowanych artystów, więc chcąc nie chcąc musiał zacząć swoje prace dosłownie przykrywać znakami wodnymi. Mam nadzieję, ze mimo tego, i tak wam się podoba.
Jeśli tak, odwiedźcie xiaobaosgowego bloga albo facebooka

ENG:
Art was the only subject in school at which William Chua Tiong Keng or xiaobaosg is a Singapore-based artist and illustrator excelled. However, not trusting his ability to make a living in art, he started out as an average Joe with a 9 to 5 job. After a while, he became so dull that he thought to himself, “You only live once.” and decided to indulge his interest in art and at least give it a try. It worked, and now, thanks to art thieves xiaobaosg's art is even more known than the artist himself, so to avoid further stealing he is now watermarking every single illustration. I hope you like it anyway, though.
If you do, visit xiaobaosg's blog or facebook.